Ik ben liefde

Ik zit, alweer, bij Shut Up + Write in Adem Inn. De organisator van het evenement las mijn tekst Het Stedelijk van Schiedam en ik voel me zo gelukkig. Ik schrijf een tekst over het museum waarop ik zo trots ben. Het gaat over kunst, maar verliest niet zijn greep op de realiteit. (lees het artikel in Gers 22 over Schiedam, waarin ik uitweid over Pierre Janssen en zijn Kunstgreep!)

Kortom de tekst over wie ik wil zijn, of al ben. Hoofdredacteur Grip hielp me met de tekst maar na een paar aanpassingen voelt hij weer van mij. Ik ben er nog steeds, of alweer trots op. Trots op wie ik nu ben geworden.

 

Ik lees een artikel in Happinez over singles: ‘Ik ben liefde’. Hoewel ik net een nieuwe jongen heb leren kennen die ik erg leuk vind, geloof ik niet dat ik alleen geen liefde ben. Sinds mijn ongeluk in 2013 heb ik geen relatie meer gehad, al betekent dat verre van dat ik ooit alleen was. Ik heb in al de jaren sinds mijn ongeluk weinig vrienden gekend. Ze waren er af en toe zeker, maar ik voelde me afgelopen jaren vooral constant alleen. Zelfs als ik een affaire had, zelfs als ik weer een vriend zag.

 

Ik heb in de voorbije jaren vooral mezelf leren kennen en dat wil zeggen dat ik me niet meer alleen voel, als ik alleen ben. Ik doe graag sommige dingen alleen, vind de ervaring dan veel intenser. Dat betekent niet dat ik liever dingen alleen doe, maar dat ik ze veel bewuster meemaak als ik op mezelf ben aangewezen.

Wat vind jij?