4 februari

Ik ben net klaar met de videoproductie van Piet Borst over december 1994 en januari 1995. Dat was mijn oma’s laatst oudjaar. Ik hoorde mijn moeder troostend tegen haar praten. Ze wist waarschijnlijk wel dat het haar laatste was. Ik hoorde haar bang zijn dat ik haar nooit zou kennen. Mijn oom troostte haar; er zijn video’s en foto’s genoeg.

Dat kon hij makkelijk zeggen, hij zou een paar jaar later zelfmoord plegen. Ik mis het meer hem ooit als oom te hebben gekend dan mijn oma. Die ik dus inderdaad nooit bewust heb meegemaakt.

Lees verder 4 februari

1 februari

Ik ben vanmiddag met mijn tante naar de Kunsthal geweest en dat inspireerde me! Ik zou zo graag teksten willen schrijven bij tentoonstellingen, zoals de gave tekst bij de tentoonstelling over het Groothandelsgebouw. Verder was het museum grotendeels gesloten en we gingen daarna naar Boijmans Van Beuningen, want dat scheen – ook al waren ze aan het verbouwen – gewoon open te zijn!

In Boijmans was ook niet veel te zien. We hebben weer het deel van de collectie bekeken wat al veel langer tentoongesteld staat op de begane grond, aan het Museumpark. Die collectie over servies en meubelen door de tijd heen. Lees verder 1 februari

31/1

Ik heb een gesprek gehad met mijn jobcoach. Ik voel me nog steeds zo goed. Zo magnefiek. Ik ga zo mijn Kamer van Koophandel definitief ZZP’en; want ik ben klaar met gratis werk. Ik wil mezelf serieus nemen, dus de wereld kan voor mij betalen. In plaats van de Nederlandse Staat, het Uitermate WerkloosheidsVennootschap. Ik wil mijn eigen geld verdienen. Ik ben in die vijf jaar sinds ik in de weide wereld sta als NAH’er, zo ver gekomen dat ik gewoon eindelijk denk voor mezelf te kunnen zorgen. Natuurlijk heeft de Nederlandse Staat daaraan bijgedragen. Ik ben er klaar mee te geloven dat dat me kan tegenhouden om mezelf serieus te nemen. Ik wil geld verdienen. Lees verder 31/1