Het paleis op de Veluwe

Ik ben vorig weekend aangekomen in Hannah’s paleisje op de Veluwe. Haar kinderen, man en vrijwilligers horen al net zo bij het huis als de heerlijke maaltijden en vrienden die af en langskomen. Dat de voertaal meestal Engels is, blijkt voor drie jonge kinderen geen probleem. Hannah: “Het Engels is mijn tweede moedertaal geworden, maar ik ben net zoveel blijven houden van het Nederlands. Engels is de taal van mijn liefde.”

Lees verder Het paleis op de Veluwe

Onder een brug…

Dit verhaal speelde zich donderdagavond af. Ik voel me alleen, verloren, ik verveel me, loom van de zomerhitte besluit ik te rennen. Om de plas, niet naar, dus met de fiets. Na het rondje plas 5k/half uur, fiets ik terug. Het begint te druppelen. Heerlijk, net te laat, waarom niet toen ik aan het rennen was?

Ik fiets door en de regen wordt steeds harder. Ik fiets in hemdje en kort broekje, met ‘me nikes’ (Opposites ft. Sef). Ik ben doorweekt. Mijn telefoon bevindt zich op mijn arm. Oeps, ook nat – niet alleen zweet. Ik stop onder de brug naar Schiebroek op de Bergweg. Er zijn een Surinaamse man en vrouw, twee bouwvakPolen en een oudere vrouw op fiets die me een tissue geeft voor mijn telefoon. Ik bel met mijn vader, wat moet ik nu?! Telefoon uitzetten, de microfoon is al kapot. De sirenes beginnen te luiden.

Lees verder Onder een brug…