The art of trial & error

Ik word wakker om halfzeven op zondagmorgen. Een rusteloos hoofd!

Een hoofd vol schrijfgedachten

Ik wil weer willen schrijven, type ik gisteren

Het moment is gekomen

Ik wil echter nu zoveel opschrijven

Dat ik het niet meer weet

Ik wil rapporteren dat ik komend voorjaar zal verschijnen in een programma

Een serie over de zoektocht naar nut

Of naar werk

 

Ik wil jullie voorstellen aan die nieuwe Daphne

Ze is opgevoed door twee Rotterdammers die naar het achterland migreerden

En door een meditatieapplicatie

Headspace heeft me geleerd om mijn gedachten niet meer zo serieus te nemen

Ze zijn namelijk niet wie ik ben

Dat inzicht heeft me verder geholpen

Het heeft wel een jaar geduurd

Maar ik wil nu dank betuigen

 

Aan Headspace en aan Ted

Ik legde gister uit aan een kunstzinnige buitenstaander:

Door Ted accepteer ik dat ik werkloos ben

Samen hebben ze me geleerd te accepteren

 

Ik hoop dat deze buitenstaander me leert te uiten

Waarschijnlijk in kunst

Het lijkt me namelijk prachtig een kunstopleiding te volgen

Een ware contemplatie van mijn leven

 

Opvoedadviesvraagje:

Ik heb last van het mauwen van mijn kat. Ze mauwt omdat ze voedsel wil. Ik probeer sinds kort aan te houden dat ik haar om de twaalf uur te eten geef. Ze mauwt echter elke ochtend als ik verschijn. Moet ik toegeven aan het mauwen of moet ik vast blijven houden aan mijn vaste tijd?

View this post on Instagram

Barstende liefde hier thuis ♥️

A post shared by Daphne Rustwat (@daphnerosalie) on

Ted leerde mij dat ik haar het mauwen toch niet af kan leren en ik mezelf beter kan verlossen door haar gewoon te voederen.

Is dit waar? Of kun jij me wijzer maken;

Hoe leer je een kat dat mauwen niet mag?

Wat vind jij?