Vrijdag 1 november

Het is een nieuwe maand en ik werd weer wakker met een hoofd vol positieve gedachten (= schrijfgedachten). Dat is nieuw, denk ik. De afgelopen periode kenmerkt zich door het heen en weer schieten van mijn gemoedstoestand. Er is ook iets nogal heftigs gaande –

Ik werk driemaal per week in een restaurant in Utrecht – af en toe mét cameraploeg erbij. Ik denk dat het dus niet zo vreemd is dat ik me sindsdien in verschillende belevingswerelden bevind.

High = Daphne is een succesvol journaliste die veel schrijft over haar leven en belevingswereld

  • Ik deel mijn kaartje uit als een malle (Daphne Rustwat Journalist) en regel interviews, creëer artikelideeën
  • Ik denk dat ik er goed aan doe in een programma te verschijnen
  • Ik denk dat het een goed idee is te gaan vloggen
  • Ik denk dat ik aan een kunstacademie ga studeren
  • Ik denk dat ik naar Nieuw-Zeeland ga

Low = Daphne is een apathisch wrak die constant anderen lastigvalt omdat ze niet alleen durft te zijn

  • Ik wil niet meer’ (en die gedachte blijft hangen en zich herhalen – in eindeloze dimensies)
  • Ik wil stoppen met de televisieopnames
  • Ik wil niet meer zwemmen
  • Ik zit thuis op de bank
  • Ik word een dikke pad die niks kan’: ik stel me apathisch op

Middenweg = Daphne probeert te leven zonder haar gedachten en emoties serieus te nemen (= gulden)

  • Ik ben een zwart-witdenker
  • Ik verwonder me over anderen
  • Ik wil ze complimentjes geven
  • Ik doe dingen omdat ik ze moet (van anderen of mezelf = geen verschil merk ik)

 Nu ik hierover nadenk, ben ik weer naar de andere kant geschoten.

Ik wil niet meer

Gelukkig sluit ik de dag af met een avond werken; dat gaat beter dan ooit tevoren én de cameraploeg van Max is erbij om dit vast te leggen😎 #likeachamp

Wat vind jij?